Καθήκον επιμέλειας οδηγού και ευθύνη πεζού σε τροχαίο ατύχημα – Αρ. Αγωγής 423/2019, Ε.Δ. Λευκωσίας
Με απόφασή του ημερ. 20/08/2026, το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας απέρριψε αγωγή πεζής, η οποία διεκδικούσε αποζημιώσεις από οδηγό που την παρέσυρε ενώ διασταύρωνε λεωφόρο, κρίνοντας ότι το ατύχημα οφειλόταν αποκλειστικά στη δική της αιφνίδια και απροσδόκητη είσοδο στην πορεία του οχήματος.
Το Δικαστήριο έκρινε τη μαρτυρία της Ενάγουσας αναξιόπιστη σε ουσιώδη σημεία. Κατά την αντεξέταση της αναδείχθηκαν διαφοροποιήσεις της εκδοχής της ως προς τον τρόπο ελέγχου του δρόμου πριν τη διασταύρωση, ενώ ο ίδιος της ο ισχυρισμός για το σημείο επαφής με το όχημα κατέδειξε ότι εισήλθε στον δρόμο την τελευταία στιγμή.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το σκέλος που αφορά τον αστυνομικό εξεταστή της υπόθεσης. Ο ίδιος είχε ζητήσει από συνάδελφο του τη διενέργεια μετρήσεων και ανάλυσης του ατυχήματος, προχώρησε όμως σε γραπτή κατηγορία του οδηγού χωρίς να αναμείνει τα αποτελέσματα. Τα ευρήματα του συναδέλφου του τα πληροφορήθηκε για πρώτη φορά στο εδώλιο, όταν του τέθηκαν κατά την αντεξέταση από τον συνήγορο της Υπεράσπισης. Η διαφωνία του με αυτά έμεινε ατεκμηρίωτη και το Δικαστήριο δεν στηρίχθηκε στη μαρτυρία του ως προς τις συνθήκες του ατυχήματος.
Στον αντίποδα, το Δικαστήριο αποδέχθηκε πλήρως τη μαρτυρία του πραγματογνώμονα της Υπεράσπισης, ο οποίος κατέληξε ότι κατά τον χρόνο εκδήλωσης του κινδύνου ο Εναγόμενος δεν διέθετε τον απαιτούμενο χώρο και χρόνο για να αποφύγει τη σύγκρουση.
Το Δικαστήριο υπενθύμισε ότι το βάρος απόδειξης της αμέλειας βαρύνει τον ενάγοντα, ότι μέτρο κρίσης αποτελεί ο μέσος συνετός και όχι ο τέλειος οδηγός, και ότι η παρουσία ενήλικου πεζού στο κράσπεδο δεν συνιστά, αφ’ εαυτής, κίνδυνο για τον οποίο ο οδηγός οφείλει να λάβει προφυλάξεις. Αξιοσημείωτη είναι, επίσης, η αρχή ότι η μη αποφυγή σύγκρουσης δεν εξυπακούει αμέλεια.
Η αγωγή απορρίφθηκε στο σύνολο της. Την υπεράσπιση του Εναγομένου χειρίστηκε επιτυχώς ο δικηγόρος Στέλιος Βασιλακκάς της Ε. ΦΛΟΥΡΕΝΤΖΟΥ & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε.